علائم و عوارض دیسک گردن+درمان سریع+روشهای جراحی+ 12سوال مهم

آخرین به‌روزرسانی در 2024-05-06 توسط مریم فرجی

درد گردن یکی از مشکلات شایع در ناحیه گردن است که می‌تواند به علت آسیب، فشرده شدن یا پاره شدن دیسک‌های موجود بین استخوان‌های گردن ایجاد شود. دیسک‌ها وظیفه حفظ فضای بین استخوان‌ها، جذب ضربه و انعطاف‌پذیری در مفاصل گردن را بر عهده دارند.

علائم دیسک گردن شامل درد شدید در ناحیه گردن، شانه‌ها و بازوها مواجه می‌شوند. همچنین، درد در ناحیه سر و گردن، احساس سرگیجه و سردرد، ضعف و کاهش قدرت عضلات بازوها و دست‌ها، و احساس تنگی و فشار در عصب‌ها نیز ممکن است رخ دهد.

بسیاری از عوامل ممکن است باعث ایجاد دیسک گردن شوند، از جمله فشار مکرر و استرسی که بر ستون فقرات وارد می‌شود. فعالیت‌های روزمره مانند خم شدن طولانی مدت، بلند کردن اشیاء سنگین، حرکات تکراری و خم کردن نادرست سر در موقعیت‌های نامناسب می‌توانند به طور قابل توجهی بر گردن تأثیر گذارند.

دیسک گردن چیست؟

دیسک گردن یکی از مشکلات شایع ستون فقرات است که معمولاً به علت آسیب دیدگی، فشار یا استرس بر دیسک‌های بین مهره‌های گردن ایجاد می‌شود. این مشکل می‌تواند به دلیل بیرون زدگی دیسک یا فتق دیسک گردن ایجاد شود که علت اصلی درد گردن در اکثر افراد است.

 برخلاف باورهای رایج، دیسک گردن و فتق دیسک گردن تفاوت‌هایی باهم دارند. دیسک گردن می‌تواند به دلیل عوامل مختلفی همچون استرس یا آسیب فیزیکی ایجاد شود، در حالی که فتق دیسک یا پروتروژن دیسک گردن یا بیرون زدگی دیسک نوع خاصی از دیسک گردن است که دیسک از محل خود بیرون می‌زند و موجب فشار روی اعصاب اطراف خود ایجاد می‌کند.

ناحیه گردن شامل هفت مهره است که به عنوان مهره‌های ستون فقرات گردنی یا C1 تا C7 شناخته می‌شوند. بین این مهره‌ها، دیسک‌هایی قرار دارند که وظیفه حفظ فاصله و فشردگی صحیح بین مهره‌ها را دارند. جابجایی و آسیب دیسک‌های گردن می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند درد گردن شود.

علایم دیسک گردن چیست؟

درد گردن: علائم اولیه، درد گردن که ممکن است به شانه و دست منتقل شود.

درد در شانه و بازو: فتق دیسک می‌تواند به شانه و بازو منتقل شده و دردی محسوس را احساس کنید.

درد هنگام چرخاندن سر یا خم شدن گردن: درد گردن ممکن است هنگام حرکات چرخاندن سر یا خم کردن گردن بیشتر شود.

اختلالات عضلاتی: اسپاسم عضلانی، ضعف عضلات و گزگز در بازو همراه با بی‌حسی ممکن است اتفاق بیفتد.

فشار بر عصب‌ها: فشار بر عصب‌های نزدیک دیسک می‌تواند منجر به درد شدید، بویژه پس از بیدار شدن از خواب شود

علائم دیسک گردن ممکن است بسته به ناحیه دیسک آسیب دیده مختلف باشند و به طور کلی مشکلات مختلفی را ایجاد کنند.

بیشتر بدانید: پماد برای گردن درد

علائم دیسک گردن حاد چیست؟

دیسک گردن حاد ممکن است باعث درد شدید در گردن و بازوها شود. همچنین از دست دادن کنترل عضلات، احساس بی‌ حسی و ضعف نیز از علائم احتمالی آن محسوب می‌شوند. بر اساس تحقیقات و نتایج انجام شده، از شایع‌ترن علائم دیسک گردن حاد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

درد در گردن یا بازوها

بی‌حسی و ضعف در اندام فوقانی دست

نداشتن تعادل در راه رفتن

اسپاسم عضلانی در پاها

از دست دادن هماهنگی در بازوها، دست‌ها و انگشتان

از دست دادن توده عضلانی در دست‌ها و پاها

از دست دادن مهارت کنترل اجسام با دست 

علت دیسک گردن چیست؟

دیسک گردن علت های زیادی دارد که در ادامه به شرح هریک می‌پردازیم.

کاهش توده استخوانی

 کاهش توده استخوانی یکی از عواملی است که می‌تواند به بروز دیسک گردن منجر شود. با پیشروی سن، توده استخوانی کاهش می‌یابد و استخوان‌ها ضعیف‌تر می‌شوند. این ممکن است باعث افزایش فشار و استرس بر روی دیسک‌های گردن شود، زیرا توده استخوانی نمی‌ تواند به عملکرد قبلی خود ادامه دهد و تمام فشارها به دیسک‌ ها منتقل می‌شود. این فشار بیشتر می‌تواند باعث تخریب دیسک و ایجاد مشکلاتی نظیر فتق دیسک شود.

بیماری و کمبود ویتامین های ضروری

علاوه بر کاهش توده استخوانی به علت پیری، عوامل دیگری نیز می‌توانند منجر به کاهش توده استخوانی شوند، از جمله کمبود ویتامین D و کلسیم، فعالیت بدنی ناکافی، عدم تحمل و وضعیت‌های مرتبط با سلامتی مانند استفاده طولانی مدت از استروئیدها یا بیماری‌هایی مانند اوستئوپوروز.

کم آبی دیسک‌ها

با افزایش سن، مقدار آب در دیسک‌ها کاهش می‌یابد. این کاهش می‌تواند منجر به کاهش انعطاف‌پذیری و دوام دیسک‌ها شود. دیسک‌هایی که آب کمتری دارند، ضعیف‌تر و آسیب‌پذیرتر هستند. در نتیجه، احتمال ایجاد ترک و پارگی در این دیسک‌ها بیشتر است.

ضربه مستقیم

ضربه مستقیم به ستون فقرات می‌تواند عاملی برای پارگی یا فتق دیسک گردن باشد. این نوع ضربه می‌تواند در نتیجه حوادث مانند تصادفات رانندگی، سقوط، ضربه‌های ورزشی شدید و غیره رخ دهد. ضربه ناگهانی و فشار بیش‌از‌حد به دیسک‌های گردن می‌تواند باعث تخریب و آسیب دیدگی آنها شود.

سایر موارد

وجود اختلالات بافت همبند و سایر ناهنجاری‌ها در ستون فقرات نیز می‌توانند عللی برای بروز مشکلات دیسک گردن باشند. مثلاً اختلالات بافت همبند مانند ضعف عضلات پشتی، کمبود تغذیه مناسب برای بافت‌ها، عوامل ژنتیکی و سایر شرایطی که باعث ضعف و نقص در ساختار دیسک‌ها و استحکام ستون فقرات می‌شوند، می‌توانند به بروز مشکلات دیسک گردن منجر شوند.

نحوه تشخیص دیسک گردن چگونه است؟

 برای تشخیص و درمان درد گردن اولین گام مشاوره با یک متخصص ارتوپدی است. پزشک ارتوپد به طور جامع علائم، وضعیت سلامتی، سبک زندگی و عادات شما را بررسی خواهد کرد. سپس یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد تا ناحیه درد را تعیین کند. برای بررسی هر گونه ضعف یا بی‌حسی عضلانی، تست‌های تصوسرپردازی انجام می‌شود.

تست‌های تصویربرداری شامل موارد زیر است:

ام آر آی (MRI)

ام آر آی یا (تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی) یکی از تست‌های تصویربرداری پیشرفته است که توسط پزشکان برای بررسی مشکلات گردن و ستون فقرات استفاده می‌شود. این آزمایش به وضوح اعصاب و دیسک‌ها را نشان می‌دهد و به پزشک کمک می‌کند تا تشخیص دهد که کدام دیسک آسیب دیده است و آیا فشار عصبی وجود دارد یا خیر.

با تصویربرداری MRI، تصاویر دقیقی از ساختارهای داخلی گردن و ستون فقرات به دست می‌آید. پزشک می‌تواند علائمی از فتق دیسک، ضایعات، التهاب‌ها، تراکم نخاعی، تغییرات استخوانی و سایر ناهنجاری‌های مربوط به گردن و ستون فقرات را در تصاویر مشاهده کند.

علاوه بر این، MRI می‌تواند رشد بیش‌از‌حد استخوان، تومورهای نخاعی و آبسه را نیز تشخیص دهد.

میلوگرام (Myelogram) و CT scan

میلوگرام یک تست تصویربرداری است که برای ارزیابی و تشخیص برخی مشکلات نخاعی و فضای داخلی ستون فقرات استفاده می‌شود. در این آزمایش، یک ماده رنگی (ماده کانتراست) به کانال نخاعی تزریق می‌شود. سپس با گرفتن تصاویر فلوروسکوپی اشعه ایکس، توزیع و جریان ماده رنگی در ستون فقرات نشان داده می‌شود.

میلوگرام می‌تواند اطلاعاتی مفید درباره فشار و فشاردهی به عصب‌ها در ناحیه گردن و ستون فقرات ارائه دهد. این آزمایش می‌تواند به تشخیص فتق دیسک، فشار به عصب‌ها ناشی از فتق دیسک، تومورهای نخاعی، رشد بیش از حد استخوان، آبسه‌ها و تغییراتی در فضای داخلی ستون فقرات کمک کند.

در برخی موارد، پزشک ممکن است تکمیلی به میلوگرام انجام دهد و از CT scan استفاده کند. CT scan تصاویر دقیق‌تری از ساختارهای داخلی ستون فقرات را فراهم می‌کند و می‌تواند اطلاعات بیشتری درباره مشکلات مربوطه ارائه دهد.

الکترومیوگرافی (EMG) و مطالعات هدایت عصبی (NCS)

EMG وNCS دو تست مرتبط هستند که برای ارزیابی فعالیت الکتریکی عضلات و هدایت عصبی استفاده می‌شوند. این تست‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا آسیب عصبی، ضعف عضلانی، ناهنجاری‌های هدایت عصبی و برخی اختلالات عصبی را تشخیص دهند.

در تست EMG، الکترودها به عضلات مربوطه متصل می‌شوند و فعالیت الکتریکی آن‌ها در حین استراحت و تنش اندازه‌گیری می‌شود. این تست میزان فعالیت الکتریکی عضلات، نحوه پاسخ به تحریکات و ناهنجاری‌های عضلانی را نشان می‌دهد.

اما در تست NCS، الکترودها به نقاط مختلفی از بدن متصل می‌شوند و سیگنال‌های الکتریکی تحریک و پاسخ عصب‌ها را دریافت می‌کنند. با تحلیل این سیگنال‌ها، پزشک می‌تواند ناهنجاری‌های در هدایت عصبی، آسیب عصبی و اختلالات عصبی را تشخیص دهد.

اشعه ایکس (X-ray)

اشعه ایکس یکی از تست‌های تصویربرداری است که برای ارزیابی ساختار استخوانی و مفصلی استفاده می‌شود. این تست می‌تواند اطلاعاتی درباره آسیب‌ها، تغییرات آرتروزی (افزایش سایز استخوان، تغییرات مفصلی)، خارهای استخوانی یا شکستگی‌ها در نمایش دهد.

اشعه ایکس قادر است تصاویری از ساختار استخوانی را به نمایش بگذارد و اگر مهره‌ها به هم نزدیک‌تر از حد طبیعی قرار داشته باشند، تغییرات آرتروزی وجود داشته باشد یا شکستگی رخ داده باشد، ممکن است در تصاویر مشاهده شود.

با این حال، مهره‌های فشرده، عروق کمری و بافت‌های نرم مانند دیسک‌ها در تصویر ایکس قابل مشاهده نیستند. بنابراین، تشخیص فتق دیسک تنها با استفاده از اشعه ایکس غالباً امکان‌پذیر نیست و برای ارزیابی دقیق‌تر و شناسایی فتق دیسک، ممکن است نیاز به تست‌های تصویربرداری دیگری مانند MRI داشته باشید.

درمان دیسک گردن با چه روش‌هایی امکان‌ پذیر است؟

 درمان دیسک گردن معمولاً شامل یک ترکیبی از روش های غیر جراحی و در صورت لزوم، روش های جراحی است. استفاده از داروها نیز برای کاهش درد و التهاب گردن می تواند مفید باشد.

دیسک گردن یا فتق دیسک گردن معمولاً در اثر خروج و فشرده شدن ماده‌ی ژلاتینی داخل دیسک بین مهره‌های گردن ایجاد می‌شود. درمان دیسک گردن به دو صورت غیرجراحی و جراحی ممکن است:

روش های درمان غیرجراحی دیسک گردن

استراحت: استراحت و جلوگیری از فعالیت‌هایی که می‌توانند علائم را بدتر کنند، می‌تواند به تسکین دردها کمک کند.

داروها: استفاده از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، آنتی‌دپرسانت‌ها، مرکزی عصبی مهارکننده‌ها و داروهای ضد درد می‌تواند در کاهش درد و التهاب کمک کند.

فیزیوتراپی: تمرینات و تکنیک‌های فیزیوتراپی برای تقویت عضلات گردن، بهبود نگهداری قوس گردن و کاهش فشار بر روی دیسک می‌تواند مفید باشد.

ماساژ و تمرینات خانگی: ماساژ، تمرینات کششی و تمرینات تقویتی خانگی می‌توانند در بهبود علائم و افزایش انعطاف‌پذیری گردن کمک کنند.

مراقبت‌های کایروپراکتیک: تکنیک‌های کایروپراکتیک (دستکاری ستون فقرات) ممکن است در کاهش درد و بهبود حالت گردن مؤثر باشد.

کنترل درد: استفاده از روش‌های کنترل درد مانند آب درمانی، الکتروتراپی و داروهای درد ممکن است در کاهش درد کمک کند.

داروی دیسک گردن چیست؟

 استفاده از داروها نیز برای کاهش درد و التهاب ناحیه آسیب دیده می تواند مفید باشد.

در زیر توضیحاتی در مورد برخی از دسته های دارویی که معمولاً برای درمان دیسک گردن استفاده می شوند، آمده است:

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): این دسته شامل داروهایی مانند آسپرین، ناپروکسن، ایبوپروفن، نوپرین و سلکوکسیب است. این داروها به عنوان ضدالتهاب و مسکن عمل می کنند و می توانند در کاهش درد و التهاب در منطقه گردن مؤثر باشند.

مسکن‌ها: مثل استامینوفن (تیلنول)، این دسته از داروها می توانند درد را تسکین دهند. با این حال، آن‌ها اثرات ضدالتهابی داروهای غیراستروئیدی را ندارند. استفاده طولانی مدت از مسکن‌ها ممکن است باعث مشکلات معده، کلیه و کبد شود، بنابراین باید با توجه به توصیه پزشک مصرف شوند.

شل‌کننده‌های عضلانی: اگر دچار اسپاسم عضلانی در منطقه گردن هستید، ممکن است پزشک شل‌کننده‌های عضلانی مانند متوکاربامول (روباکسین)، کاریسوپرودول (سوما) و سیکلوبنزاپرین (فلکسریل) را تجویز کند. این داروها به عضلات کمک می کنند که به حالت طبیعی خود بازگردند و اسپاسم را کاهش می دهند.

فیزیوتراپی برای دیسک گردن

فیزیوتراپی به عنوان یک روش غیرجراحی در درمان دیسک گردن استفاده می‌شود. هدف اصلی فیزیوتراپی در این مورد، بازگشت شما به فعالیت‌های روزمره و جلوگیری از آسیب دوباره است. فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند به شما روش‌های صحیح برای حالت بدنی، بلند کردن اشیاء و راه رفتن را آموزش دهند. آنها با شما همکاری می‌کنند تا عضلات گردن، شانه و بازو را تقویت و کشش دهید. همچنین، آنها شما به شما کمک می‌کنند تا ستون فقرات و بازوها را کشش داده و انعطاف پذیری آن‌ها را افزایش دهید.

پی آر پی گردن

پی آر پی یا prp یکی دیگر از روش‌های غیرجراحی درمان دیسک گردن است. در این پلاسمای غنی از پلاکت که از خون بیمار تهیه می‌شود را به ناحیه موردنظر اعمال می‌کند. از این روش برای درمان عارضه های مختلف دیسک کمر نیز استفاده می‌شود. در مقاله دیگری، فرایند آماده سازی پی آر پی را مفصلا توضیح داده ایم. برای آگاهی بیشتر به مقاله تزریق prp کمر مراجعه کنید.

جراحی دیسک گردن

اگر درمان غیرجراحی نتواند بهبودی مطلوب را به ارمغان بیاورد یا علائم بدتر شود، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. در جراحی دیسک گردن، بخشی از دیسک فشرده شده که فشار بر روی اعصاب و نخاع را ایجاد می‌کند، تخلیه یا تخریب می‌شود تا فشار بر روی عناصر عصبی برداشته شود

در انتخاب نوع جراحی، عواملی مانند سن بیمار، مدت زمان درگیری با بیماری، مشکلات پزشکی همراه و عمل‌های قبلی در ناحیه گردن در نظر گرفته می‌شوند.

یکی از روش‌های شایع برای جراحی دیسک گردن، دیسکتومی و فیوژن جلویی (Anterior Cervical Discectomy and Fusion – ACDF) است. در این روش، دیسک آسیب دیده بر روی عصب‌ها و نخاع را برداشته و با استفاده از پیچ‌های فلزی، دو مهره مجاور را با هم فیوژن می‌دهند

در برخی موارد، مانند تنگی کانال نخاعی، رویکرد خلفی (Posterior Approach) نیز ممکن است انجام شود. در این روش، از عقب به ناحیه گردن دسترسی یافته و دیسک آسیب دیده را بر می‌دارند تا فشار بر روی نخاع را کاهش دهند.

تعویض دیسک مصنوعی

جراحی تعویض دیسک مصنوعی یک روش جدیدتر برای درمان برخی موارد دیسک گردن است. در این روش، دیسک آسیب دیده در ناحیه گردن با یک دیسک مصنوعی جایگزین می‌شود که حرکت طبیعی دیسک را انجام می‌دهد.

دیسک‌های مصنوعی از موادی مانند فلز یا پلاستیک ساخته می‌شوند و به شکلی شبیه به ایمپلنت‌های مفصل ران یا زانو هستند.

تعویض دیسک گردن باعث حفظ حرکت می‌شود و احتمالاً از بروز بیماری در نواحی مجاور جلوگیری می‌کند. با این حال، این فرضیه هنوز تحت بررسی است و تاکنون به طور قطعی اثبات نشده است. این موضوع ممکن است به عوامل متعددی مانند نوع دیسک مصنوعی، عوارض جانبی و نتایج درازمدت مربوط باشد که نیاز به بررسی و پژوهش‌های بیشتر دارد.

جراحی دیسکتومی میکروآندوسکوپی یا حداقل تهاجم

 یک روش جراحی پیشرفته است که در آن از لوله‌های کوچکی به نام دیلاتورها استفاده می‌شود تا قطر تونل در پشت گردن افزایش یابد. این روش باعث کاهش آسیب به عضلات و بافتهای اطراف می‌شود. مراحل عمل شامل برش کوچک در پشت گردن، افزایش قطر تونل، برداشتن بخشی از استخوان برای دسترسی به ریشه عصب و دیسک آسیب دیده، و استفاده از آندوسکوپ یا میکروسکوپ برای برداشتن دیسک می‌شود.

جراحی دیسکتومی خلفی گردن

در جراحی دیسکتومی خلفی گردن، یک برش بزرگ در پشت گردن ایجاد می‌شود. این برش به منظور دسترسی به منطقه دیسک آسیب دیده صورت می‌گیرد. سپس ماهیچه‌های ستون فقرات بریده می‌شوند تا مهره استخوانی نمایان شود. این کار باعث ایجاد فضا و دسترسی به ریشه عصبی و فضای دیسک می‌شود.

پس از آن، بخشی از قوس استخوانی که بر روی ریشه عصبی قرار دارد، برداشته می‌شود. اینکار فضای کافی را برای برداشتن بخش آسیب دیده از دیسک فراهم می‌کند. در نهایت، بخشی از دیسک پاره‌شده یا آسیب‌دیده که به عصب فشار می‌آورد، با دقت بیشتری برداشته می‌شود.

در هر دو روش دیسکتومی میکروآندوسکوپی و دیسکتومی خلفی گردن، هدف نهایی برداشتن بخشی از دیسک پاره‌شده یا آسیب‌دیده است که به عصب فشار می‌آورد. این عمل باعث کاهش درد و علائم مربوط به فشار عصبی می‌شود.

درمان سریع دیسک گردن

استفاده از استروئیدها برای درمان سریع دیسک گردن باعث کاهش تورم و التهاب اعصاب می‌شود. این داروها معمولاً به صورت خوراکی به مدت پنج روز مصرف می‌شوند. یکی از مزایای استروئیدها این است که تسکین درد را در طی یک دوره ۲۴ ساعته فراهم می‌کنند. بسته به شرایط و شدت درد، استروئیدها ممکن است به صورت وریدی (تزریقی)

استفاده بیش از حد یا استفاده طولانی مدت از استروئیدها می‌تواند عوارض جانبی جدی مانند ضعف عضلات، افزایش وزن، آسیب به استخوان‌ها و سیستم ایمنی بدن را به همراه داشته باشد.

تزریق استروئید به ستون فقرات

این روش تحت فلوروسکوپی اشعه ایکس انجام می‌شود و شامل تزریق استروئیدها و یک ماده بی‌حس‌کننده به فضای اپیدورال ستون فقرات است. این دارو به کنار ناحیه دردناک برای کاهش تورم و التهاب اعصاب تزریق می‌شود. حدود ۵٪ از بیماران پس از تزریق اپیدورال کاهش درد را گزارش داده‌اند، اگرچه نتایج موقتی هستند. ممکن است برای دستیابی به اثر کامل، تزریق‌های مکرر انجام شود. مدت زمان تسکین درد متفاوت است و هفته‌ها یا سال‌ها طول می‌کشد. تزریق استروئید معمولا همراه با فیزیوتراپی و یا ورزش برای دیسک گردن انجام می‌شود.

معمولاً تزریق استروئید به ستون فقرات همراه با فیزیوتراپی یا ورزش برای درمان دیسک گردن استفاده می‌شود. این روش ها بهبود عملکرد عضلات و افزایش استحکام و انعطاف پذیری گردن به کار می‌روند.

سایر روش‌های درمان دیسک گردن

 این روش‌ها به عنوان تکمیلی و مکمل به درمان‌های معمول مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، مطالعات علمی کامل و قطعی درباره تأثیر این روش‌ها در درمان دیسک گردن وجود ندارد و نتایج آن‌ها ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد.

طب سوزنی: طب سوزنی یا آکوپانکچر، یک روش درمانی است که با تزریق سوزن‌های نازک در نقاط خاص بدن، درمان دردها و علائم مرتبط با آنها را هدف می‌گیرد. برخی افراد می‌گویند که طب سوزنی در کاهش درد گردن موثر بوده است، اما نتایج این روش همچنان مورد بحث قرار دارد و نیاز به بیشترین تحقیق و مطالعه دارد.

یوگا: یوگا شامل تمرینات بدنی، تنفسی، و مراقبه است که به تقویت عضلات، افزایش انعطاف پذیری، کاهش تنش و استرس کمک می‌کند. برخی از افراد ممکن است از یوگا برای کاهش درد گردن و بهبود وضعیت عمومی استفاده کنند.

تغییرات تغذیه و رژیم غذایی: برخی افراد معتقدند که تغییرات در رژیم غذایی می‌تواند در بهبود درد گردن و سلامت کلی مفید باشد. از جمله این تغییرات می‌تواند تغییرات در میزان مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها، ویتامین D، امگا-۳ و مواد ضد التهاب طبیعی مانند زنجبیل باشد.

مدیتیشن و بیوفیدبک: مدیتیشن و بیوفیدبک راهکارهایی هستند که به شما کمک می‌کنند استرس را کاهش دهیدپاسخ به سوالات مهم و رایج دیسک گردن

پاسخ به 12 سوال مهم دیسک گردن

هنگام مواجه با درد یا دیسک گردن سوالات بسیار زیادی در ذهن ما شکل می‌گیرد. ممکن است به دلیل مشغله زیاد یا عدم دسترسی، امکان مراجعه سریع به پزشک برای ما وجود نداشته باشد. در این بخش ما مهم‌ترین و رایج‌ترین سوالات را با تحقیق و پرسش از پرشکان مجرب با هدف پاسخگویی به سوالات شما، جمع‌آوری کرده‌ایم.

عوارض دیسک گردن چیست؟

عوارض دیسک گردن می‌تواند مشکلات متنوعی را ایجاد کند. برخی از این عوارض عبارتند از:

ریشه‌های عصبی تحت فشار: بیرون زدگی دیسک گردن یا پروتروژن دیسک گردن می‌تواند فشار بیشتری بر روی ریشه‌های عصبی در ناحیه گردن ایجاد کند و علائمی مانند درد، سردرد، سرگیجه، تنموم عضلانی، احساس خزش و سوزش در بازوها و دست‌ها را ایجاد کند.

میلگردی عنقی: پروتروژن دیسک گردن ممکن است باعث ایجاد فشار و محدودیت در حرکت و میلگردی عنقی شود که موجب سفتی و درد در ناحیه گردن می‌شود.

التهاب و التهاب عضلات و بافت‌های اطراف: پروتروژن دیسک گردن ممکن است باعث التهاب عضلات، بافت‌های اطراف و ریشه‌های عصبی شود که منجر به درد و تورم در ناحیه گردن می‌شود.

مشکلات حرکتی و عملکردی: دیسک گردن ممکن است باعث محدودیت در حرکت گردن، کاهش قدرت عضلانی، مشکلات در حرکت دست‌ها و اندام‌های بالا شود.

عفونت: در برخی موارد، عفونت می‌تواند در ناحیه دیسک گردن رخ دهد که عوارض جدی مانند تب، درد شدید و تورم را ایجاد می‌کند.

خونریزی و آبسه: در موارد نادر، خونریزی اپیدورال (خونریزی در فضای اطراف نخاع) یا آبسه اپیدورال (تجمع مایع در فضای اطراف نخاع) ممکن است رخ دهد که نیاز به مداخله جراحی فوری دارد.

عوارض جراحی دیسک گردن چیست؟

عمل جراحی دیسک گردن همراه با عوارض بالقوه‌ای است که باید مورد توجه قرار گیرد. برخی از عوارض جراحی دیسک گردن عبارتند از:

خطرات عمومی جراحی: خطرات عمومی از جمله عفونت، خونریزی، تشکیل آبسه، واکنش به داروها و بی‌حسی عمومی.

مشکل در صحبت کردن و بلعیدن: پس از جراحی، برخی افراد ممکن است مشکلاتی در صحبت کردن و بلعیدن داشته باشند. این مشکلات معمولاً به دلیل تورم و درد در ناحیه گلو و نزدیکی محل جراحی به ناحیه گلو ایجاد می‌شوند.

استخوان‌سازی هتروتوپیک: در برخی از موارد، جراحی دیسک گردن ممکن است منجر به رشد بافت استخوانی غیرطبیعی در بافت‌های نرم اطراف منطقه جراحی شود. این مشکل به عنوان استخوان‌سازی هتروتوپیک شناخته می‌شود و ممکن است منجر به محدودیت حرکت و درد مزمن شود.

مهاجرت دیسک مصنوعی: در برخی از موارد، دیسک مصنوعی که در جراحی جایگزین دیسک طبیعی شده است، ممکن است به دلیل عللی مانند ضعف اتصال به استخوان جابجا شود و حرکت کند. این مشکل ممکن است نیازمند جراحی دوباره باشد.

درد مزمن: در برخی از موارد، بعضی از افراد پس از جراحی دیسک گردن، هنوز هم با درد مزمن مواجه می‌شوند وبه طور کامل تسکین نمی‌یابند.

واکنش نامطلوب به فلز: در برخی از موارد، دیسک‌های مصنوعی ممکن است یون‌های فلزی را آزاد کنند که باعث واکنش و درد در بافت‌های اطراف و در نهایت پس زدن آن شوند.

فلج: اگرچه این عارضه بسیار نادر است، اما در صورت صدمه به نخاع یا ریشه‌های عصبی در طول عمل جراحی، ممکن است به فلج یک یا چند اندام منجر شود.

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به دیسک گردن هستند؟

دیسک گردن معمولاً به علت فرسایش طبیعی دیسک‌ها در اثر پیری رخ می‌دهد. با افزایش سن، دیسک‌های گردن فشرده‌تر و کمتر ارتفاع پیدا می‌کنند که می‌تواند فشار بیشتری بر ریشه عصبی ایجاد کند. علاوه بر این، آسیب و ضربه مستقیم به ناحیه گردن نیز می‌تواند منجر به دیسک گردن شود.

عمل دیسک گردن با لیزر چیست؟

جراحی دیسک گردن با لیزر یک روش آندوسکوپیک است که با استفاده از لوله کوچک و فیبر لیزری، فشار دیسک را در ناحیه گردن درمان می‌کند. این روش بدون نیاز به بستری است. عوارض لیزر نسبتاً کمتر از روش‌های جراحی است.

آیا عمل دیسک گردن خطرناک است؟

عمل دیسک گردن، از جمله جراحی فیوژن دیسک گردن و جراحی تعویض دیسک گردن، خطرناک است و ممکن است با خطرات و عوارضی همراه باشد. خطر بسته شدن راه تنفس در جراحی فیوژن دیسک گردن ممکن است اتفاق بیفتد و اگر راه تنفس بسته شود، بیمار ممکن است با مشکلات تنفسی جدی روبرو شود.

درباره موفقیت جراحی فیوژن دیسک گردن و جراحی تعویض دیسک گردن، لازم به ذکر است که نتایج و موفقیت هر جراحی به عوامل مختلفی مانند شدت مشکل، وضعیت بالینی بیمار، فناوری و تجهیزات استفاده شده و حرفه‌ای بودن جراح بستگی دارد. همچنین، درصد موفقیت این روش‌ها به طور حدودا (۳۰٪ برای فیوژن دیسک گردن و ۶۰٪ برای تعویض دیسک گردن) که می‌تواند متغیر باشد.

آیا دیسک گردن و کمر به هم ارتباط دارند؟

بله، دیسک‌های گردن و کمر در ستون فقرات قرار دارند و به طور فیزیولوژیک با یکدیگر مرتبط هستند. دیسک‌ها عناصر بین مهره‌ها هستند و وظیفه آن‌ها حفظ فاصله و فشردگی صحیح بین مهره‌ها، جذب شوک و جابجایی نیروها در ستون فقرات است.

به دلیل ارتباط نزدیک دیسک‌های گردن و کمر، مشکلات یکی از این مناطق ممکن است بر روی منطقه دیگر تأثیر بگذارد. برای مثال، فشار و فرسایش دیسک در یکی از این مناطق می‌تواند منجر به تغییرات در نحوه توزیع فشار و بار بین مهره‌ها شود و در نتیجه مشکلات در منطقه دیگری از ستون فقرات ایجاد شود. همچنین، عوارض یک مشکل در دیسک گردن یا کمر ممکن است به طور رادیکالی بر روی سیستم عصبی تأثیر بگذارد و منجر به علائم درد و اختلالات عصبی در مناطق مربوطه شود.

آیا میتوان از بالش طبی برای دیسک گردن استفاده کرد؟

بله، بالش طبی یکی از راه‌های ممکن برای حمایت و پشتیبانی از گردن در مواقعی که فرد دچار مشکلات دیسک گردن است، می‌باشد. بالش طبی کمک می‌کند تا فشار و استرس روی دیسک گردن کاهش یابد. با کاهش فشار، احتمال بروز درد و تشدید مشکلات دیسک گردن کاهش می‌یابد.

استفاده از بالش طبی به تنهایی ممکن است نتایج کاملی را در درمان مشکلات دیسک گردن فراهم نکند، اما به عنوان یکی از ابزارهای همراه با سایر روش‌ها و درمان‌ها، می‌تواند مفید باشد. برای مثال، در ترکیب با فیزیوتراپی، تمرینات تقویتی، تغییرات در روش‌های خوابیدن و نشستن، استفاده از بالش طبی می‌تواند به بهبود وضعیت دیسک گردن کمک کند.

علائم دیسک گردن خفیف کدامند؟

درد گردن: ممکن است درد خفیفی در ناحیه گردن احساس کنید. این درد معمولاً به صورت آرام و مزاحم، احتمالاً به صورت خفیف و موقتی، در ناحیه گردن شما وجود دارد.

سفتی و تنگی: ممکن است در ناحیه گردن خود احساس سفتی و تنگی کنید. این ممکن است باعث محدودیت در حرکت گردن شما شود و می‌تواند احساس ناراحتی ایجاد کند.

عدم راحتی در حرکت: ممکن است در حرکت گردن خود احساس عدم راحتی کنید. ممکن است در برخی حرکات گردن، مانند خم شدن، بلند کردن، یا چرخش گردن، احساس ناراحتی داشته باشید.

احتمالاً علائم عصبی کمتر: در دیسک گردن خفیف، علائم عصبی مانند ضعف، بی‌حسی یا کاهش قدرت در بازوها و پاها به طور معمول نادرتر است. این علائم معمولاً در دیسک گردن جدی‌تر و با فشار بیشتر بر ریشه عصبی رخ می‌دهند

علائم خطرناک دیسک گردن چیست؟

علائم خطرناک دیسک گردن، که نشان‌دهنده وجود فشار قوی بر ریشه عصبی یا نخاع است، عبارتند از:

ضعف عضلانی: اگر دیسک فتق شده در گردن فشار زیادی بر ریشه عصبی یا نخاع داشته باشد، ممکن است باعث ضعف عضلات در بازوها و پاها شود. این ضعف ممکن است تا حدی شدید باشد و منجر به مشکلات در حرکت و عملکرد عضلات شود.

کاهش حس: در برخی موارد، فشار دیسک فتق شده می‌تواند به کاهش حس در بازوها، پاها یا مناطق دیگر بدن منجر شود. این ممکن است شامل کاهش حس لمسی، درد یا احساس برای گرما و سردی باشد.

مشکلات تعادل و هماهنگی: فشار قوی بر ریشه عصبی یا نخاع می‌تواند تأثیر منفی بر تعادل و هماهنگی بدن داشته باشد. افراد ممکن است دچار عدم تعادل، سرگیجه و مشکلات در حرکت‌های دقیق شوند.

مشکلات کنترل صداقت و دفع: در برخی موارد، فشار دیسک فتق شده می‌تواند به مشکلات در کنترل صداقت و دفع منجر شود. افراد ممکن است مشکلات در کنترل صدای گفتار، بلع و ادرارکردن داشته باشند.

دیسک گردن و سردرد به هم ارتباط دارند؟

بله، سردرد می‌تواند یکی از علائم همراه با دیسک گردن باشد. در برخی موارد، دیسک گردن فشار و التهاب به ریشه عصبی در ناحیه گردن ایجاد می‌کند که می‌تواند به سردرد منجر شود. این سردرد معمولاً در ناحیه پشت سر، گردن و شانه‌ها احساس می‌شود و ممکن است به صورت یک سردرد تنشی باشد.

در برخی موارد، دیسک فتق شده در گردن می‌تواند فشار بیشتری روی ریشه‌های عصبی وارد کند که باعث سردرد شدیدتر و ممکن است در نواحی دیگر سر نیز احساس شود.

دیسک گردن و سرگیجه به هم ربط دارند؟

دیسک گردن و سرگیجه می‌توانند به هم مرتبط باشند. برخی از افراد با گردن‌درد مزمن ممکن است علائم سرگیجه و سردرد را تجربه کنند. این مشکلات معمولاً به علت تحریک و تحریک ریشه‌های عصبی و عضلات در ناحیه گردن و ستون فقرات گردنی رخ می‌دهند.

سرگیجه ممکن است به صورت حس سبکی یا چرخش احساس شود و می‌تواند با سردرد همراه باشد. این سرگیجه ممکن است ناشی از اختلالات در استقرار و حرکت دیسک‌ها، تحریک سیستم عصبی مرکزی و عصب‌های حسی و حرکتی مرتبط با گردن باشد.

بیمارانی که دیسک گردنی دارند و تحریک ریشه‌های عصبی اتفاق می‌افتد، ممکن است سرگیجه و سردرد را تجربه کنند. این مشکلات ممکن است در صورت بیرون زدن یا فشرده شدن دیسک‌ها تشدید شوند.

برای دیسک گردن چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

هر زمان با درد گردن مواجه شدید لازم به علائم خود توجه کنید. اگر درد گردن شما با استراحت بهتر نشد و یا با چرخاندن سر، احساس درد بیشتری داشتید حتما به پزشک مراجعه کنید. یکی دیگر از مهم ترین علائم خطرناک دیسک گردن، منتقل شدن درد به بازو دست ها است.