آخرین بهروزرسانی در 2025-12-02 توسط زینب مالزیری
الکترومیوگرافی EMG یک روش تشخیصی برای ارزیابی سلامت عضلات و نورون های کنترل (نورون های حرکتی) است. نتایج الکترومیوگرافی ممکن است نشان دهنده اختلال عملکرد عصبی، اختلال عملکرد عضلانی یا مشکلات انتقال سیگنال از عصب به عضله باشد.
نورون های حرکتی سیگنال های الکتریکی را منتقل می کنند که باعث انقباض عضلات می شود. EMG از دستگاههای کوچکی به نام الکترود برای تبدیل این سیگنالها به گرافیک، صدا یا مقادیر دیجیتال استفاده میکند که سپس توسط متخصص تفسیر میشود.
تست رسانایی بدن، بخش دیگری از EMG، از الکترودهای سطحی قرار داده شده روی پوست برای اندازه گیری سرعت و قدرت سیگنالهای الکتریکی که بین دو یا چند نقطه حرکت میکنند، استفاده میکند.

فهرست مطالب
- 1 آزمایش EMG چیست؟
- 2 چه زمانی الکترومیوگرافی توصیه می شود؟
- 3 هزینه الکترومیوگرافی EMG در سال 1404
- 4 مزایا و معایب emg
- 5 موارد آمادگی قبل از الکترومیوگرافی
- 6 مراقبت های طول درمان الکترومیوگرافی
- 7 در طول آزمایش EMG چه اتفاقی می افتد؟
- 8 آزمایش EMG چقدر دردناک است؟
- 9 مراقبت های بعد از درمان emg
- 10 سخن پایانی
- 11 سوالات متداول
آزمایش EMG چیست؟
آزمایش EMG می تواند به تشخیص چندین آسیب یا بیماری که بر اعصاب حرکتی و عضلات شما تأثیر می گذارد کمک کند. می تواند به تعیین وجود، محل و میزان این آسیب ها و بیماری ها کمک کند. پزشکان همچنین ممکن است از آزمایشات EMG برای یافتن ردی از شرایط که باعث آسیب شده است استفاده کنند.
دسته بندی شرایطی که EMG می تواند به تشخیص کمک کند عبارتند از:
- مسائلی که بر اعصاب محیطی شما تأثیر می گذارد، مانند نوروپاتی محیطی و سندرم های فشرده سازی عصبی مانند سندرم تونل کارپال.
- مشکلاتی که بر ریشه های عصبی که از ستون فقرات شما خارج می شوند تأثیر می گذارد، مانند اعصاب فشرده، رادیکولوپاتی گردنی (گردن) یا سیاتیک.
- اختلالات عضلانی (میوپاتی)، مانند دیستروفی عضلانی، پلی میوزیت و درماتومیوزیت.
- شرایطی که بر نورون های حرکتی مغز یا نخاع شما تأثیر می گذارد، مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) یا سندرم پس از فلج اطفال.
- شرایطی که بر ارتباط بین اعصاب و عضلات شما تأثیر می گذارد، مانند میاستنی گراویس.
- پزشک متخصص از آزمایشات دیگری همراه با الکترومیوگرافی برای تشخیص این شرایط استفاده می کند، مانند آزمایش های تصویربرداری، آزمایش خون و بیوپسی عضلانی.
بیشتر بدانید: نوار عصب و عضله در منزل خدمتی نوین برای سالمندان، 100% رضایت
چه زمانی الکترومیوگرافی توصیه می شود؟
اگر علائم یا علائمی دارید که ممکن است نشان دهنده اختلال عصبی یا عضلانی باشد، پزشک ممکن است EMG را تجویز کند. در ادامه برخی از علائم را نام خواهیم برد:
- مور مور
- بی حسی
- ضعف عضلانی
- درد یا گرفتگی عضلات
- انواع خاصی از درد در اندام ها
نتایج EMG اغلب برای کمک به تشخیص یا مدیریت تعدادی از شرایط استفاده می شود، مانند:
- اختلالات عضلانی
- بیماری هایی که بر اتصال ماهیچه ها و اعصاب تأثیر می گذارند، مانند میاستنی گراویس
- اختلالات عصبی خارج از نخاع (اعصاب محیطی)، مانند سندرم تونل کارپال یا نوروپاتی محیطی.
- بیماری هایی که بر نورون های حرکتی مغز یا نخاع تأثیر می گذارند، مانند آمیوتروفیک اسکلروزیس یا فلج اطفال.
- اختلالات موثر بر ریشه عصبی، مانند فتق دیسک ستون فقرات

هزینه الکترومیوگرافی EMG در سال 1404
هزینه الکترومیوگرافی ممکن است بسته به محل انجام آزمایش، نوع کلینیک و نحوه خدمات متفاوت باشد. به طور کلی، هزینه الکترومیوگرافی در ایران در سال 1404 حدود 3,000,000 تا 5,000,000 ریال (یا بیشتر) تخمین زده میشود. اما برای دریافت اطلاعات دقیقتر، توصیه میشود با مراکز پزشکی و کلینیکهای مربوطه تماس بگیرید.

هزینه انواع الکترومیوگرافی با بیمه و بدون بیمه
هزینه الکترومیوگرافی (EMG) میتواند بسته به نوع بیمه و شرایط مراکز درمانی متفاوت باشد. در زیر به تفکیک هزینهها اشاره میشود:
| نوع الکترومیوگرافی | هزینه بدون بیمه (ریال) | هزینه با بیمه (ریال) |
|---|---|---|
| الکترومیوگرافی ساده | 3,000,000 – 4,000,000 | 1,000,000 – 2,000,000 |
| الکترومیوگرافی پیشرفته | 4,000,000 – 5,000,000 | 1,500,000 – 2,500,000 |
| الکترونورومیوگرافی (ENG) | 3,500,000 – 4,500,000 | 1,200,000 – 2,200,000 |
| الکترومیوگرافی ترکیبی | 5,000,000 – 6,000,000 | 2,000,000 – 3,000,000 |
مزایا و معایب emg
emg یک روش کم خطر است و عوارض آن کم است. احتمال خونریزی، عفونت و آسیب عصبی در محل الکترود سوزنی کمتر است. زمانی با الکترود سوزنی عضلات در امتداد دیواره قفسه سینه بررسی می شوند، احتمال خطر نئشت هوا به ناحیه بین ریه و دیواره قفسه سینه و فروپاشی ریه (پنوموتوراکس) بسیار پایین است.
موارد آمادگی قبل از الکترومیوگرافی
- غذا و دارو
پزشک درمورد این روش برای شما توضیح خواهد داد و شما می توانید هر سوالی که برایتان پیش آمد را با پزشک در میان بگذارید.
برای این آزمایش نیاز نیست ناشتا باشید، اما مصرف مواردی مانند سیگار و نوشیدنی های کافئین دار دو تا سه قبل از آزمایش منع شده است.
درمورد داروهای مصرفی خود و مکمل های گیاهی که استفاده می کنید با پزشک خود صحبت کنید.
- نظافت قبل از آزمایش
اندکی قبل از انجام آزمایش حمام یا دوش بگیرید تا چربی پوستتان پاک شود قبل از آزمایش از لوسیون یا کرم استفاده نکنید.
- سایر اقدامات احتیاطی
آزمایش emg توسط متخصص سیستم عصبی باید انجام شود و در صورت داشتن هرگونه اختلال باید اپراتور در جریان بگذارید. باید متخصص مغز و اعصاب و سایر کارکنان آزمایشگاه در جریان موارد زیر بگذارید:
- اگر ضربان ساز یا هر وسیله الکتریکی دیگری دارید
- مصرف هرگونه داروی رقیق کننده خون
- اگر شما مبتلا به هموفیلی هستید، یک اختلال لخته شدن خون که باعث خونریزی طولانی مدت می شود
- لباس راحت بپوشید تا دسترسی به ناحیه مورد آزمایش راحت باشد.
- از لوسیون ها یا روغن ها چند روز قبل از آزمایش استفاده نکنید یا حداقل در روز معاینه استفاده ار آنها را متوقف کنید.

مراقبت های طول درمان الکترومیوگرافی
یک روش EMG ممکن است به صورت سرپایی یا بستری کوتاه مدت شما در بیمارستان انجام شود. روش ها ممکن است بسته به شرایط شما و شیوه های پزشک شما متفاوت باشد. EMG توسط یک متخصص مغز و اعصاب (پزشک متخصص در اختلالات مغزی و عصبی) انجام می شود، اگرچه یک تکنسین نیز ممکن است برخی از بخش های آزمایش را انجام دهد. EMG معمولاً بلافاصله پس از مطالعه هدایت عصبی انجام می شود (آزمایشی که جریان عبوری از عصب را قبل از رسیدن به عضله به جای پاسخ عضله اندازه گیری می کند).
به طور کلی، این روش از مراحل زیر پیروی می کند:
- در روند این آزمایش از اشیای فلزی نباید استفاده کرد، اگر از شما خواسته شود لباس را دربیاورید، لباسی به شما داده می شود تا بپوشید..
- متخصص مغز و اعصاب عضله های مورد نظر را تعیین می کند.
- پوست با محلول ضد عفونی کننده پاک می شود. در مرحله بعد، یک سوزن ظریف و استریل به عضله وارد می شود. یک الکترود زیر بازو یا پای شما قرار می گیرد.
- برای آزمایش از تعدادی سوزن استفاده می شود که ممکن است درد خفیفی را احساس کنید، اما معمولاً این آزمایش بدون درد است.
- در صورتی در حین درمان احساس درد شدید داشتید حتما اپراتور یا پزشک را در جریان بگذارید.
- در روند این آزمایش بهتر است آرام باشید و انقباضات عضلانی خفیف یا با قدرت کامل انجام دهید.
- فعالیت الکتریکی عضله در حال کار شما بر روی اسیلوسکوپ اندازه گیری نمایش داده می شود.
- برای ارزیابی ظاهر و صدای پتانسیل های الکتریکی نیز می توان از تقویت کننده صوتی استفاده کرد. اگر یک تقویت کننده صوتی به دستگاه ضبط وصل باشد، ممکن است زمانی که عضله های خود را منقبض می کنید، صدایی شبیه تگرگ بر روی سقف حلبی بشنوید.
در طول آزمایش EMG چه اتفاقی می افتد؟
متخصصان مغز و اعصاب معمولاً آزمایش EMG را بلافاصله پس از مطالعه هدایت عصبی انجام می دهند. در طول مطالعه هدایت عصبی، یک ارائه دهنده الکترود (برچسب) را روی سطح پوست شما قرار می دهد. سپس یک تکانه الکتریکی کوچک ایجاد می کنند که مانند یک شوک به اعصاب احساس می کند و پاسخ را ثبت می کند. در بیشتر موارد، آنها چندین اعصاب مختلف را آزمایش می کنند.
بسته به دلیل آزمایش و اینکه چه ماهیچهها و اعصابی را پزشک ارزیابی میکند، فرآیند میتواند برای EMG متفاوت باشد. اما به طور کلی، می توانید در طول آزمایش EMG انتظار موارد زیر را داشته باشید:
- شما برای آزمایش می نشینید یا دراز می کشید.
- یک پزشک عضله(هایی) را که می خواهند آزمایش کنند، پیدا می کند.
- سپس یک سوزن کوچک را با یک الکترود از طریق پوست و داخل ماهیچه شما وارد می کنند. این سوزن ها در ماهیچه های شما باقی می ماند و مدت زمان معاینه برای هر عضله به طور کلی یک تا دو دقیقه طول می کشد. هنگامی که سوزن ها را وارد می کنند ممکن است کمی ناراحتی یا درد احساس کنید.
- پزشک از شما می خواهد که استراحت کنید و سپس از عضلات خود به روش های خاصی مانند بلند کردن یا خم کردن یکی از اندام های خود در زمان های خاص استفاده کنید. یک دستگاه فعالیت الکتریکی عضله در حال کار شما را اندازه گیری و نمایش می دهد. همچنین یک قطعه صوتی (صدا) در دستگاه وجود خواهد داشت.
- پس از اینکه پزشک اطلاعات کافی را از ماهیچه شما ثبت کرد، سوزن را برمی دارد. آنها همین روند را در عضله بعدی تکرار می کنند تا زمانی که آزمایش به پایان برسد.
آزمایش EMG چقدر دردناک است؟
ممکن است زمانی که پزشک شما سوزن را در پوست و ماهیچه های شما وارد می کند، درد یا ناراحتی احساس کنید. اما اکثر افراد می توانند آزمون را بدون مشکل کامل کنند. بعد از آزمایش، عضلاتی که آنها آزمایش کردند ممکن است برای چند روز حساس شوند.

مراقبت های بعد از درمان emg
برخی از دردهای عضلانی ممکن است تا یک روز یا بیشتر پس از این عمل ادامه داشته باشد. در صورت افزایش درد، حساسیت، تورم یا چرک در محلهای وارد کردن سوزن، به پزشک خود اطلاع دهید. بسته به وضعیت شما، پزشک ممکن است پس از عمل به شما دستورالعمل های بدهد.
در حالی که مطالعه در حال انجام است، الکترودهای سطحی گاهی اوقات جریان الکتریکی کوچکی را می فرستند که ممکن است مانند یک انقباض یا اسپاسم احساس کنید. الکترود سوزنی ممکن است باعث ناراحتی یا درد شود که معمولاً مدت کوتاهی پس از برداشتن سوزن پایان می یابد.
در طول EMG سوزنی، یک متخصص مغز و اعصاب میزان فعالیت الکتریکی خود به خودی را زمانی که عضله در حالت استراحت است. فعالیتی که در بافت عضلانی سالم وجود ندارد و میزان فعالیت زمانی که عضله کمی منقبض می شود را ارزیابی می کند.
پزشک شما دستوراتی برای شل شدن و انقباض ماهیچه ها در زمان مناسب خواهد داد. بسته به عضلات و اعصابی که متخصص مغز و اعصاب در حال بررسی است، ممکن است از شما بخواهد که در طول معاینه وضعیت خود را تغییر دهید.

سخن پایانی
یک متخصص مغز و اعصاب نتایج آزمایش شما را تفسیر کرده و گزارشی را تهیه می کند. پزشک مراقبت های اولیه شما، یا پزشکی که دستور EMG را داده است، در قرار بعدی شما گزارش را با شما به اشتراک می گذارد.
سوالات متداول
1- چه زمانی باید در مورد EMG با پزشک تماس بگیرم؟
اگر موارد زیر را دارید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود تماس بگیرید:
- خونریزی که قطع نمی شود
- درد یا حساسیت شدید در جایی که سوزن ها وارد پوست شما شده است.
- قرمزی، گرما، تورم یا تب. اینها ممکن است نشانه های عفونت باشند.
2-آیا EMG یک عصب فشرده را نشان می دهد؟
EMG می تواند به تشخیص عصب فشرده و مسائل مربوط به آن کمک کند، اما نمی تواند عصب فشرده شده را “نشان دهد”. تست های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی تی اسکن و اسکن MRI به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کمک می کند تا عصب فشرده شده و علت آن (مانند فتق دیسک) را ببینند.




ممنون از مطلب مفید و عالی تون